مسجدداری یا رشد علمی و کسب مدارج عالیه

بستگی به شرایط داشته و رسیدن به حجت شرعی کار دشواری است؛ ولی بهذ ‌طور کلی اگر جمع بین فعالیت در مسجد و تحصیل ممکن است، در هر دو عرصه فعالیت کند. ولی اگر جمع بین هر دو امکان ندارد:

اگر حضور او در مسجد و محله با همین میزان دانش مورد نیاز است و در صورت رهاکردن فعالیت‌های اجتماعی، مردم محل آسیب می‌بینند، در این صورت اولویت با امامت جماعت است. در غیر این صورت، خصوصاً برای طلاب جوان، اولویت با ادامه تحصیل است.

البته توجه به نکات زیر در انتخاب و اشتغال به تحصیل یا تبلیغ لازم است:

توجه به حجت شرعی برای انتخاب:

مبلغ و محصل برای انتخاب تبلیغ یا تحصیل رضایت الهی و حجت شرعی را بر امور نفسانی ترجیح دهد.^۱

توجه به هویت و هدف مشترک (تکلیف‌مداری):

همه طلاب خود را در یک جبهه ببینند و از نگاه تحقیرآمیز به فعالیت‌های تبلیغی به‌ویژه امر مهم امامت جماعت و محله پرهیز کنند؛ چراکه برای انجام رسالت طلبگی همان‌گونه که نیاز به تحقیق و تدریس هست، به تبلیغ و امامت جماعت و محله و... هم نیاز است و باید توجه داشت که همه در جهت سربازی حضرت ولیعصر (عج) نقش خود را ایفا می‌کنند.

اتقان در تصمیم و پرهیز از تردید:

از بدترین آفات طلبگی، بلاتکلیفی است تا جایی که برخی از طلاب چندین سال بین تحصیل و تبلیغ و... مردد و متحیر هستند؛ لذا نیاز است هر طلبهای با توجه ‌به استعداد و شرایط خود، بین تحصیل یا تبلیغ و یا جمع بین آنها تصمیم قاطع گرفته و الزامات آن را فراهم نماید.

تحصیل باهدف تبلیغ و انذار:^۲

با توجه به نیاز جامعه به امام‌جماعت و مبلغ، لازم است تحصیل باهدف امامت جماعت و تبلیغ صورت گیرد و دانش و مهارت‌های لازم برای موفقیت در این امر در حین تحصیل فراگرفته شود.^۳

توجه به آثار امامت جماعت و تبلیغ:

چه بسیار امامان جماعتی که می‌توانند زمینه جذب مجتهدین آینده به حوزه و تربیت مسئولین خدوم به‌نظام اسلامی را فراهم کنند و به‌عنوان باقیات الصالحات برای آنان باشد.

برنامه‌ریزی جهت تقویت توانمندی‌های معنوی، اخلاقی، علمی:

امام‌جماعت می‌تواند به‌صورت غیرحضوری و از طریق مجازی، محتوای آموزشی لازم را به دست آورد همچنین جهت تقویت توانمندیهای معنوی، اخلاقی خود برنامه‌ریزی کند.