مسجدداری یا رشد علمی و کسب مدارج عالیه

به شرایط بستگی دارد و رسیدن به حجت شرعی کار دشواری است؛ ولی به ‌طور کلی اگر جمع بین فعالیت در مسجد و تحصیل ممکن است، در هر دو عرصه فعالیت کند، ولی اگر جمع بین هر دو امکان ندارد؛ اگر حضور او در مسجد و محله با همین میزان دانش مورد نیاز است و در صورت رها کردن فعالیت‌های اجتماعی، مردم محل آسیب می‌بینند، در این صورت اولویت با امامت جماعت است. در غیر این صورت، خصوصاً برای طلاب جوان، اولویت با ادامة تحصیل است.

البته توجه به نکات زیر در انتخاب و اشتغال به تحصیل یا تبلیغ لازم است:

1. توجه به حجت شرعی برای انتخاب: مبلغ و محصل برای انتخاب تبلیغ، یا تحصیل رضایت الهی و حجت شرعی را بر امور نفسانی ترجیح دهد. ^۱

2. توجه به هویت و هدف مشترک (تکلیف‌مداری): همة طلاب خود را در یک جبهه ببینند و از نگاه تحقیر آمیز به فعالیت‌های تبلیغی به ‌ویژه امر مهم امامت جماعت و محله پرهیز کنند؛ چرا که برای انجام رسالت طلبگی همان‌گونه که نیاز به تحقیق و تدریس هست، به تبلیغ و امامت جماعت و محله و... هم نیاز است و باید توجه داشت که همه در جهت سربازی حضرت ولی‎ عصر7نقش خود را ایفا می‌کنند.

3. اتقان در تصمیم و پرهیز از تردید: از بدترین آفات طلبگی، بلاتکلیفی است تا جایی که برخی از طلاب چندین سال بین تحصیل و تبلیغ و... مردد و متحیر هستند؛ از اين رو نیاز است هر طلبه‎ای با توجه ‌به استعداد و شرایط خود، بین تحصیل، یا تبلیغ و یا جمع بین آن‎ها تصمیم قاطع گرفته و الزامات آن را فراهم نماید.

4. تحصیل با هدف تبلیغ و انذار: ^۲ با توجه به نیاز جامعه به امام‌ جماعت و مبلغ، لازم است تحصیل با هدف امامت جماعت و تبلیغ صورت گیرد و دانش و مهارت‌های لازم برای موفقیت در این امر در حین تحصیل فرا گرفته شود. ^۳

5. توجه به آثار امامت جماعت و تبلیغ: چه بسیار امامان جماعتی که می‌توانند زمینة جذب مجتهدین آینده به حوزه و تربیت مسئولین خدوم به‌ نظام اسلامی را فراهم کنند و به ‌عنوان باقیات الصالحات برای آنان باشد.

6. برنامه ‌ریزی جهت تقویت توانمندی‌های معنوی، اخلاقی و علمی: امام‌جماعت می‌تواند به ‌صورت غیرحضوری و از طریق مجازی، محتوای آموزشی لازم را به دست آورد. همچنین جهت تقویت توانمندی‎های معنوی، اخلاقی خود برنامه ‌ریزی کند.