خیلی از مسجدیها غیبت میکنند، تهمت میزنند، دروغ میگویند، گرانفروشی میکنند، ظلم میکنند، مال مردم را میخورند و… . پس رفتن به مسجد چه فایدهای دارد؟ اگر مسجد درمانکننده بود، نباید مسجدیها گرفتار این گناهان باشند.
ادعای مطرح شده در مسئله ثابت نشده است؛ زیرا طبق آمار، بیش از 75درصد زندانیان قبل از ورود به زندان هرگز به مسجد نرفتهاند۱ و از طرفی، ۹۷درصد از شهدای جنگ تحمیلی، اهل مسجد بودند۲، چراکه فضای مسجد انسانساز است۳ و موارد نادر ملاک قضاوت نیست.
علت اینکه برخی از اهالی مسجد از فضای مسجد اثرپذیری ندارند یا کمترین اثر را دریافت میکنند، مرتبط با مسجد نیست؛ بلکه ریشه در عواملی همچون: ضعف اعتقادی، بیتوجهی اهل مسجد به رشد اخلاقی و مبارزه با رذائل اخلاقی، فعال نبودن امام و عوامل مسجد و... دارد.
خطای اهل مسجد به دلیل حضور در مسجد نیست و اگر برخی از اهل مسجد دچار خطا و گناه هستند، ارتباطی با مسجد ندارد۴؛ بلکه اولین اثر حضور در مسجد و نماز، جلوگیری از فساد و فحشا است.
تأثیر مسجد در پیشگیری و یا درمان بزههای مورد اشاره نسبی است؛ یعنی این خطاها و لغزشها در اهل مسجد نسبت به سایر اقشار کمتر است.
تأثیر مسجد و فرهنگ آن در افراد قابلمشاهده است و نتیجهگیری در این زمینه آسان است؛ مثلاً مسجدیها در اکثر حوادث و بلایای طبیعی، جنگ و بیماریها در صف مقدم کمکرسانی و انفاق مال و جان بودهاند و هستند و همچنین در همه این اتفاقات، یکی از مهمترین مراکز جمعآوری کمکها هستند.
هنوز دیدگاهی برای این مسئله ثبت نشده است.
