برخی از مردم، امام جماعت را به جشنها و عروسیهایشان دعوت میکنند و از او انتظار حضور دارند. اما عروسی و جشنها بهدلیل آلودگی به گناه و معصیت، بهگونهای است که امام از حضور در آن مجالس معذور است؛ درحالیکه حضور امام در آن مجالس میتوانست زمینهساز جذب مردم به مسجد شود. برای مدیریت این مسئله چه راهکاری پیشنهاد میکنید؟
در فرض مسئله، راهحل اساسی ایجاد اماکنی برای شادیهای مؤمنانه است. ولیکن در صورت فقدان چنین مراکزی نیاز است امام نکات زیر را رعایت نماید:
مدیریت زمان و مکان
امام در مجالسی که همراه با گناه است، شرکت نکند؛ اما درصورتیکه در زمان حضور امام در مجلس، گناهی صورت نمیگیرد (مثلاً زمان صرف شام یا قبل از حضور گروههای موسیقی و...) به اندازه ضرورت و با مدیریت زمان و مکان حضور یابد؛ به شرطی که حضور امام در این مراسم مفسده نداشته باشد. البته لازم است به نکات ذیل توجه نماید:
الف) در جایی که احتمال تأیید گناه میرود۱ یا مفسدهای بهدنبال دارد،۲حضور نیابد.
ب) مکان نشستن و همنشینانی که برای خود انتخاب میکند، در شأن روحانیت باشد. بهطور مثال کنار جوانانی که درگیر هیجاناتاند، ننشیند.
ج) حتیالمقدور در جایی بنشیند که در صورت نیاز، بهراحتی بتواند مجلس را ترک کند.
القای توجه و محبت عملی
امام نباید در مجالس گناهآلود شرکت کند؛ اما برای القای توجه و محبت خود میتواند در صورت امکان با بزرگان مجلس تماس گرفته و ضمن عرض تبریک، علت عدم حضور خود را تشریح نماید و در فرصت مناسب محبت عملی خویش را نشان دهد. بهطور مثال، در اولین فرصت با هدیهای مناسب به منزل عروس و داماد رفته و ضمن تبریک، توصیههای اخلاقی برای ایجاد روابط عاطفی بین زوجین را بیان نماید. البته اگر این هدیه و توصیهها قبل از برگزاری مراسم انجام شود، در پیشگیری از برگزاری مراسم گناهآلود مؤثر خواهد بود.
آموزش شوخی و بذلهگویی حکیمانه
نیاز است امام جماعت شوخی و بذلهگویی حکیمانه را بیاموزد تا در زمان معاشرت با مردم و حضور در مجالس شادی، برای لحظاتی فضای مجلس را به شوخی و شادی لذتبخش و حکیمانه سوق دهد. بدین منظور، پیشنهاد میشود مطالبی ازجمله برخی از لطیفههای اصولمند، داستانهای جذاب سیره پیامبرصلیاللهعلیهوآله و اهل بیت علیهمالسلام و علما و شوخیهای جبهه را در قالب طنز و در هنگام معاشرت با مردم، بهکار گیرد.
هنوز دیدگاهی برای این مسئله ثبت نشده است.
