وابستگی به امام و عوامل مسجد

با درنظرگرفتن نکات زیر، به بیان آسیب‌ها و راهکارهای ازبین‌بردن چنین پیشامدی می‌پردازیم:

۱. اصل جذب به خود امام امری طبیعی و بلکه پسندیده است؛^۱ چون رعایت نکات اخلاقی، به‌صورت طبیعی جذابیت ایجاد می‌کند.

۲. با توجه به آنچه که از قرآن^۲ و روایات^۳ و سیره بزرگان به‌دست می‌آید، امام باید اطرافیان خود را به خدا مجذوب کند؛^۴ زیرا جذب به خود آسیب‌هایی به‌دنبال دارد.

آسیب‌ها

ایجاد غرور و تکبر ناخواسته برای امام؛

ضعیف‌کردن خصلت انتقادپذیری و نصیحت‌پذیری امام؛

مراجعات بیش‌ازحد به امام در فرصت‌های غیرمعمول؛

مراجعات به امام در تمامی مشکلات؛ حتی نیازهای درونی افراد مثل مشکلات و نیازهای روحی و روانی حاد؛

آسیب به جمعیت مجذوبان به امام، در صورت فوت یا هجرت ایشان؛

آسیب روحی و روانی و اخلاقی به مجذوبان، در صورت مشاهده رفتاری ناشایست از امام.

راهکارها

۱. انجام عبادات خاص^۵ در خلوت و پرهیز از رفتارهای نامتعارف که باعث جذب به خود امام می‌شود. اینان جزو رفتارهای نامتعارف است: تواضع بیش‌ازحد، لحن محزون و عرفانی در قرائت اذکار نماز،^۶ نام‌بردن اساتید خود به‌صورت مکرر؛ مثل استادنا، سیدنا، شیخنا و نقل مداوم داستان‌های عرفانی^۷ و...؛

۲. دعوت از افراد شاخصی که در همان محله یا شهر ساکن‌اند تا سخنران جلسات باشند؛ مثل امام جمعه یا طلاب موفقی که در منبر و سخنرانی سرآمدتر از خود امام هستند؛

۳. فراهم‌کردن فرصت دیدار افراد با امام جمعه مقبول در منطقه یا شخصیتی معنوی در نزدیک‌ترین محل؛

۴. بیان شوخی و مزاح‌هایی که با شأن و وقار روحانیت تنافی نداشته باشد.^۸