با توجه به استفاده محدود از مساجد امروزی، آیا بهتر نیست به جای ساخت مسجد، به ساخت مراکز خدماتی مانند مدرسه، دانشگاه و بیمارستان اولویت داده شود؟ دلیل ساخت مساجد با وجود بهرهبرداری اندک چیست؟
همه مساجد اینگونه نیستند و مساجد فعال و پررونقِ بسیاری وجود دارد؛ لذا این ادعا نمیتواند به تمام مساجد تعمیم داده شود.
همانگونه که انسان برای علمآموزی به دانشگاه و برای سلامت جسم به بیمارستان نیاز دارد، برای سلامت روح و روان نیز به مسجد نیازمند است.
نهتنها تقابلی بین ساخت مسجد و مراکز فوق نیست؛ بلکه مسجد میتواند دانشگاه و مدرسهساز و بیمارستان ساز باشد و حتی آنها را تقویت کند. مثلاً با ترویج سبک زندگی و تغذیه از بیماریها پیشگیری، و با آگاهیبخشی و نقش مشاورهای، به مدارس و دانشگاهها کمک کند.
کمرونقی برخی مساجد، دلیلی بر نبودِ نیاز به آنها نیست؛ همانگونه که عدم استقبال از یک بیمارستان یا مدرسه خاص، به معنای بینیازی از آن مرکز نیست. بلکه باید علت این مسئله را شناسایی و راهکارهای فعالسازی آنها را بررسی کرد. برای مثال، ممکن است امام جماعت، کارگزاران مسجد یا حتی مکانیابی نامناسبِ آن علت کمرونقی باشد. در چنین مواردی میتوان با اتخاذ تدابیر مناسب، موانع را برطرف و با ایجاد جذابیت، مسجد را احیا کرد.
هنوز دیدگاهی برای این مسئله ثبت نشده است.
