حل برخی مشکلات، نیازمند مشاوره با سایر اعضای خانواده یا افراد مرتبط با مراجع است، اما آن افراد حاضر به شرکت در جلسهٔ مشاوره نمیشوند. در این موارد چه باید کرد؟
باید توجه داشت که فرد در رجوع به مشاور و شركت در جلسه مشاوره، آزاد است و نبايد به شركت در جلسه مشاوره و راهنمايى مجبور شود يا مشاور خاصى بر او تحميل گردد. ۱
با در نظر گرفتن این مطلب، راهکارهای زیر پیشنهاد میشود:
1. ترغیب جهت مراجعه به مشاور، با استفاده از این روشها:
الف) مدیریت رفتار در بحرانها: معمولاً مقاومت در برابر مشاوره ناشی از باورهای نادرست یا لجاجت است. اگر مراجع بتواند رفتار خود را در شرایط بحرانی مدیریت کند، این آرامش میتواند مقاومت طرف مقابل را کاهش داده و او را برای گفتگو یا هر اقدام اصلاحی دیگری آمادهتر سازد.
ب) تغییر رفتار خود: بهترین تبلیغ برای مشاوره، مشاهدهٔ نتایج مثبت آن در رفتار مراجع است. ایجاد تغییرات آشکار در برخوردها و استمرار آنها، بهترین مشوق برای ترغیب دیگران به مراجعه است. ۲
ج) انگیزهسازی: میتوان با بیان آثار و نتایج مثبت مشاوره، ذکر نمونههای موفق و ملموس، یا اشاره به توصیههای دینی ۳ در این زمینه، حس منفعتطلبی فرد را تحریک و انگیزهٔ لازم برای مراجعه را در او ایجاد کرد.
د) تغییر ذهنیت: برخی افراد تصور میکنند مشاوره مخصوص بیماران روانی یا افراد با مشکلات حاد است. باید با ارائهٔ نمونههای مثبت، این ذهنیت منفی را اصلاح کرد.
2. مدیریت نامحسوس: امام میتواند راهکارها و دستورالعملهای لازم را از طریق مراجعِ حاضر، به فردی که مقاومت میکند، منتقل نماید. در این روش، مراجع به عنوان واسطهٔ درمانی عمل کرده و امام فرایند را از راه دور مدیریت و هدایت میکند.
3. ارتباطگیری غیرمستقیم، با استفاده از این روشها:
الف) استفاده از ظرفیتهای عمومی: طرح موضوعات مرتبط در سخنرانیهای عمومی، در حالی که فرد مورد نظر در جمع حضور دارد.
ب) استفاده از افراد تأثیرگذار: شناسایی و ارتباط با افرادی که بر روی شخص مقاوم نفوذ دارند (مانند بزرگان فامیل، دوستان نزدیک یا معتمدان محلی) و کمک گرفتن از آنها برای تشویق وی.
ج) اهدای محصولات فرهنگی: تهیه و اهدای کتاب، لوح فشرده یا محتوای مناسب دیگر در مناسبتهای مختلف، به عنوان روشی غیرمستقیم برای انتقال مفاهیم مورد نیاز.
هنوز دیدگاهی برای این مسئله ثبت نشده است.
