آسیب‌های روحی و روانی مشاوره بر مشاور

پیش از بیان راهکارها، توجه به نکات زیر ضروری است:

1. میزان متعادلی از این تأثیرپذیری، نه‌تنها طبیعی بلکه لازمهٔ درک دردمندی مردم است. مشاور بی‌تفاوت، مشاور خوبی نیست. ^۱

2. این تأثر نباید به حدی باشد که مانع انجام سایر فعالیت‌های مسجد شود یا به فرسودگی شغلی و دغدغهٔ ذهنی دائمی منجر گردد و تمرکز امام را در دیگر مسائل از بین ببرد.

3. امام باید با شناسایی و مدیریت ضعف‌های شخصیتی ^۲ خود، از بسیاری آسیب‌ها پیشگیری کند. برخی از این نقاط ضعف عبارت‌اند از: ^۳

الف) آسیب‌پذیری در برابر جنس مخالف ^۴

ب) وسواس: امامی که خود دچار وسواس فکری یا عملی است، صلاحیت مشاوره دادن به دیگران را ندارد. به‌ویژه در موضوعاتی که خود در آن وسواس دارد (مانند طهارت)، باید از مشاوره به مراجعینِ درگیر با این مشکل، خودداری کند.

ج) زودرنجی و غلبهٔ هیجان: افرادی که از شنیدن ظلم یا توصیف گناهان، کنترل هیجانی خود را از دست می‌دهند و عواطفشان بر تحلیل منطقی‌شان پیشی می‌گیرد، بهتر است مراجعان را به مشاوران متعهد و متخصص ارجاع دهند.

4. اگر امام تشخیص دهد که با شنیدن مشکلات مردم به‌شدت متأثر شده و این تأثیرات غیرقابل مدیریت است، ورود به عرصهٔ مشاوره برای او شرعاً و عقلاً جایز نیست.