گاهی فعالیت همسر امام بدون تعامل فکری و عملی با امام در برنامهها انجام میشود که موجبات اختلاف بین امام و همسرش، کاهش مشارکت مردم در مسجد، بینظمی در ادارهٔ امور مسجد، تفرقه بین عوامل مسجد، بیاعتمادی مردم نسبت به توان مدیریتی امام، ایجاد بستر شایعه برای امام۱ و بالتبع سوءاستفادهٔ دیگران را فراهم میکند، در این موارد چه باید کرد؟
عدم تعامل فکری و عملی همسر امام با او معمولاً ریشه در یکی از سه عامل زیر دارد:
1. جهالت:
گاهی این آسیب از عدم آگاهی همسر نسبت به جایگاه امام، حدود و کیفیت مشارکت خود در امور مسجد ناشی میشود. در این صورت – با توجه به اینکه محوریت امور مسجد بر عهدهٔ امام است – امام باید حدود و کیفیت مشارکت همسر را مشخص کند و تذکر دهد که در اموری مانند موارد زیر مداخله نکند:
برگزاری مراسم مسجد: بدون مشورت با امام، در مورد زمان، مکان یا کیفیت برگزاری نظر ندهد.
مقدار و کیفیت هدیهها: برای مثال، اگر مسابقهای برگزار کرد، در مورد میزان، کیفیت و تعداد جوایز با امام مشورت کند.
امانت دادن وسایل مسجد: مانند ظروف آشپزخانه، لوازم صوتی، قرآن، ادعیه و غیره.
عزل و نصب مسئولیتها: مانند خادم، هیئتامنا و کارگزاران مسجد.
اختلافات و منازعات: که برای مشورت نزد امام آورده شدهاند.
معرفینامه و تأییدیهها.
2. غفلت:
گاهی همسر حدود فعالیت خود را میداند، اما غفلت از آنها باعث آسیب میشود. در این موارد، امامجماعت باید تذکر دهد و حدود را یادآوری کند؛ البته با رعایت نکات زیر:
از تذکر یا توبیخ در جمع اجتناب کند و رفع اختلاف را به فضای خصوصی منزل موکول نماید (مگر در مواردی که اشتباه در بیان احکام شرعی باشد، که نیاز به اصلاح عمومی دارد).۱
در غیاب همسر، حرفی نزند که شخصیت او را تخریب کند.
3. لجاجت
درصورتیکه آسیب فوق ناشی از لجاجت همسر امام است، امام باید فعالیت او را در مسجد محدود و در مواردی با کمال احترام او را از دخالت در امور مسجد بهطورکلی منع نماید.
هنوز دیدگاهی برای این مسئله ثبت نشده است.
