همسر بنده با وجود اصرارهای مکرر من، در فعالیتهای تبلیغی و فرهنگی در مسجد و محله مشارکت و همکاری نمیکند؛ از چه راهکاری برای همراهسازی و همکاری او استفاده کنم؟
عدم همراهی میتواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله:
1. ویژگیهای خاص روحی و روانی همسر امام؛ مانند درونگرا و کمحوصله و رنجور، بدبین و شکاک و... در چنین شرایطی در صورت عدم اصلاح، همراهینکردن بهتر است.
2. نداشتن اطلاعات و مهارتهای لازم که پاسخ آن در مسئلهٔ 2 بیان شد.
3. نداشتن انگیزهٔ کافی که برای ایجاد آن، راهکارهای زیر پیشنهاد میشود:
الف) توجه دادن همسر به ابعاد معنوی:
امام میتواند در گفتگوهای صمیمی، پاداش و ثمرات اخروی فعالیت در مسجد را برای همسر خود تبیین نماید.۱
ب) ایجاد زمینه برای مشاهدهٔ عینیِ آثار فعالیتها:
امام میتواند با ملاحظاتی همسر خویش را در فعالیتهایی تبلیغی که ثمرات عینی و ملموس دارند، همانند رسیدگی به نیازهای اقشار آسیبپذیر محله، همراه سازد و یا با ارجاع خانمها به همسر خود در موضوعاتی که همسر وی تخصص دارد، پس از حل مشکل آنها، از وی تشکر نماید و ابراز توجه و محبت افرادی که پاسخگوی مسائل آنان بوده را به او انتقال داده و درخواست آنان برای حضورش در مسجد را به وی اطلاع دهد.
ج) بسترسازی برای انجام فعالیتهای موردعلاقهٔ همسر و سپس فعالسازی وی در امور موردنیاز:
مثلاً، برخی از همسران امامان به آموزش آشپزی، صنایعدستی یا کار با کودکان علاقه دارند. در این صورت، امام میتواند بهوسیلهٔ همین علایق، زمینهٔ مشارکت او در امور مسجد را فراهم نماید.
د) توجه به دغدغههای همسر امام
گاهی مشارکت همسر امام در مسجد باعث میشود وقت کمتری برای کارهای خانه و فرزند داشته باشد، لذا لازم است امام:
1. توقعات خود را تعدیل نموده و از بینظمیهای احتمالی در خانه دلخور نشود.
2. در انجام کارهای خانه مشارکت بیشتری داشته باشد.
هنوز دیدگاهی برای این مسئله ثبت نشده است.
