حضور و مشارکت همسر امام در فعالیتهای مسجد، گاهی بهخاطر سادگی، اختلالات شخصیتی یا عدم رعایت آداب اجتماعی، میتواند به جایگاه امام ضربه بزند. در این موارد، چه باید کرد؟
1. دقت در انتخاب همسر.۱
2. مدیریت و برنامهریزی برای تعالی همسر:
گاهی همسر امام در هنگام ازدواج در زمینهٔ علمی و روابط اجتماعی با او همکفو و همسان است، اما بهتدریج تحصیلات و تجربیات اجتماعی امام بالا میرود؛ ولی همسر او در همان حد باقی میماند و این امر باعث ایجاد فاصلهٔ ذهنی و اجتماعی بین امام و همسرش و آسیبهای دیگری میگردد، در این صورت نیاز است در ابتدای ازدواج، امام به تعالی همسر و خانوادهٔ خود توجه و برای آن برنامهریزی کند.
3. شناسایی عوامل تأثیرگذار در ایجاد مشکل و تلاش در جهت درمان:
الف) گاهی عوامل تأثیرگذار بوده و بهراحتی قابلدرمان نیست:
مانند:
بیماریهای روحی و روانی.۲
ضعف در تربیت خانوادگی.
وجود سادگی ذاتی همسر.
وجود تکیهکلام و عادتهای خارج عرف.۳
در این موارد، امام با توافق همسر، حضور او در مسجد و محله را به حداقل برساند یا محل سکونت را در محلهای دورتر از مسجد انتخاب کند.
ب) گاهی عوامل تأثیرگذار و قابلدرمان است:
گاهی آسیبها با اقدامات تدریجی امام قابلرفع است، مانند:
عدم آگاهی همسر امام: اغلب ریشهٔ رفتارهای خلاف عرف، ناآگاهی از اهمیت آداب معاشرت و آدابورسوم محله است. با مدارا و آگاهیبخشی، این رفتارها اصلاح میشود.
کمتجربگی همسر امام: در برخی مواقع همسر امام تجربهٔ حضور در جمع و معاشرت اجتماعی را ندارد، در این صورت نیاز است بهتدریج و با مدیریت امام در جمعهای مختلف حضور یافته و کسب تجربه نماید.
انگارههای غلط: ریشهٔ برخی رفتارها در خطاهای شناختی است که با افزایش معرفت و شناخت دقیق، قابلاصلاح میباشد.۴
همنشینان همسر امام: گاهی دوستان و همنشینان باعث تفاوت فرهنگی بین همسر امام و بانوان مسجد میشوند و به جایگاه امام آسیب میزنند. امام باید همنشینان مناسبی جایگزین کند تا این تفاوت بهتدریج کاهش یابد.
وسواس شدید: اگر وسواس در نجاست، پاکی یا افکار مانع معاشرت شود، امام باید راهکارهای درمانی را پیگیری کند.
احساس حقارت: گاهی به دلایلی مانند فقر اقتصادی، کمبود مدارج علمی، ضعف فرهنگی، روستایی بودن یا غیره، همسر احساس حقارت میکند و از تعامل اجتناب میورزد. امام باید با تقویت عزتنفس و اعتمادبهنفس او، به درمان بپردازد.
هنوز دیدگاهی برای این مسئله ثبت نشده است.
