ممکن است همسر امام، برخی مسائل بانوان که بهزعم خودش کماهمیت یا موجب انحراف امام میشود را به او انتقال ندهد یا وارونه انتقال دهد تا همسرش را حفظ کند۱؛ درحالیکه همان کتمان به امام آسیب میزند. در این موارد، وظیفهٔ امام چیست؟
راهکارها:
1. گسترش کانالهای ارتباطی:۱
امام نباید ارتباط خود با بانوان مسجد را منحصراً به همسرش محدود کند و باید از راهکارهای متنوعی مانند صندوق انتقادات و پیشنهادات، پیامرسانهای امن، بانوان معتمد، حضور در جلسات بانوان و مشاهدات مستقیم میدانی بهره ببرد.
2. شناسایی عوامل پنهانکاری و شیوهٔ مواجهه با آنها:
الف) نداشتن آگاهی کافی:
تأکید بر ضرورت اطلاعات و انتقال آن:
در بسیاری موارد، همسر امام به اهمیت اطلاعات و لزوم انتقال آنها واقف نیست؛ در این شرایط، امام باید آثار مثبت دسترسی به اطلاعات (مانند بهبود مدیریت و برنامهریزی مراسم مسجد، پیشگیری از شایعات و اختلافات) و عواقب منفی پنهانکاری را برای او توضیح دهد.۲
تعیین اطلاعات ضروری مورد نیاز امام، مانند:
1. مزاحمتهای احتمالی برای بانوان در مسجد؛ مانند قابلرؤیت بودن بخش بانوان یا شوخیهای نامناسب عوامل با برخی از ایشان.
2. شایعات اقتصادی پیرامون دخلوخرج مسجد.
3. شایعات و حرفهای پشتسر امام در رابطه با بانوان خاص.
4. زنان بیسرپرست یا بدسرپرست محله که مسجد موظف به حمایت از آنهاست.
5. کلاسهای اخلاقی یا روضههای خانگی بدون هماهنگی که گاه با انحرافات فکری همراه است.
6. مزاحمتهای متوجه همسر و خانوادهٔ امام.
7. افرادی که بهطور غیرعادی سعی در نزدیک شدن به خانواده دارند.
ب) بازخورد از رفتارهای گذشتهٔ امام:
گاهی علت پنهانکاری، نوع برخوردهای قبلی امام است. برای مثال، اگر همسر مشاهده کند که امام با بانوان بهراحتی صمیمی میشود، پیگیر وضعیت برخی بانوان خاص است یا دربارهٔ ازدواج مجدد و موقت سخن میگوید، احتمال انتقال اخبار مرتبط با بانوان به او بسیار کاهش مییابد.
ج) ویژگیهای شخصیتی همسر امام:
ویژگیهایی مانند شکاکیت، بدبینی یا حسادت در همسر امام میتواند زمینهساز پنهانکاری شود.
هنوز دیدگاهی برای این مسئله ثبت نشده است.