به دلیل محدودیتهای ناشی از لباس روحانیت و یا تحتتأثیر تبلیغات سوء دشمنان، فرزندانم احساس خوبی نسبت به این لباس ندارند؛ تا جایی که حاضر نیستند در بسیاری از اماکن عمومی با من دیده شوند و یا در مدرسه، مرا بهعنوان پدر خود معرفی کنند. چگونه باید این مشکل را برطرف کنم؟
راهکارها:
1. تغییر بینش فرزندان:
الف) امام باید خود به این لباس افتخار کند و شکرگزار این جایگاه باشد و این احساس مثبت را بهطور طبیعی به فرزندانش منتقل نماید.۱
ب) فلسفهٔ تلبس به لباس روحانیت و آثار و برکات آن را برای فرزندان تبیین کند و به آنها یادآوری نماید که در طول تاریخ، انبیا و اولیای الهی نیز همواره مورد تمسخر عدهای قرار میگرفتند.۲
ج) اگر در فعالیتهای اجتماعی خود، تأثیرگذاری مثبتی دارد، دستاوردهای آن را به شکلی ملموس برای فرزندان بازگو نماید.
د) در مراکز و مجالسی که فرزندان از حضور معمم او احساس ناخوشایندی دارند، با اجرای یک برنامهٔ جذاب یا ارائهٔ یک سخنرانی تأثیرگذار، توانمندیهای خود را به نمایش بگذارد تا مایهٔ افتخار فرزندان شود. در صورت عدم توانایی، میتواند از یک طلبهٔ ماهر برای اجرای برنامه دعوت کند.
ه) فرزندان را با خود به مجالسی ببرد که در آنها به علما احترام گذاشته میشود و از رفتوآمد با افرادی که حرمت روحانیت و این لباس را حفظ نمیکنند، پرهیز نماید. (مگر در شرایط اضطراری مانند صلهرحم که در آن نیز باید به حداقل زمان اکتفا کرده و از بحث و جدل خودداری کند.)
و) به فرزندان آموزش دهد که در محیطهای نامساعد که ظرفیت پذیرش وجود ندارد، نیازی به ابراز روحانی بودن پدرشان نیست و میتوانند از عناوین دیگر پدر (مانند استاد دانشگاه و…) استفاده کنند.
2. اصلاح مشی و رفتار در منزل:
امام باید مشی خود را در منزل بر پایهٔ محبت و مهربانی قرار دهد. در این صورت، فرزندان نهتنها احساس نارضایتی نمیکنند، بلکه چهبسا با افتخار، روحانی بودن پدر را اعلام کرده و در برابر سختیها و اهانتها صبور خواهند بود.
3. زمینهسازی جهت حفظ اقتدار امام در منزل:
لازم است با همسر هماهنگی شود تا جایگاه و اقتدار پدر در خانه حفظ گردد. این امر نقش کلیدی در پیشگیری از بروز چنین مسائلی دارد.
هنوز دیدگاهی برای این مسئله ثبت نشده است.
