پذیرش امامت جماعت با علم به مخالفت امام موجود، یا برخی از عوامل مسجد

مسألهٔ فوق فروض مختلفی دارد:

الف) مسجد دارای امام جماعت است:

1. در صورت توانمند بودن امام جماعت در ادارهٔ مسجد، هرچند از وی ضعیف‎تر باشد، از او حمایت و از قبول امامت خودداری کند.

2. در صورت ناتوان بودن امام جماعت موجود:

·     در صورت رضایت امام سابق بر ترک مسجد و عدم مخالفت جدی عوامل، دعوت آن‎ها را بپذیرد.

·     در صورت عدم ترک امام سابق، مطلقاً دعوت آن‎ها را نپذیرد.

·     در صورت مخالفت جدی عوامل که موجب فتنه و تفرقه می‎شود، دعوت آن‎ها را قبول نکند.

ب) مسجد فاقد امام جماعت است:

·     اگر حضور وی موجب فتنه و تفرقه در مسجد می‎شود، از قبول دعوت خودداری کند.

·     در صورت عدم فتنه و تفرقه، دعوت را پذیرفته و موارد ذیل را رعایت کند: 

1. گفت‎وگو با مخالفان با برگزاری جلسات جداگانه و شنیدن دیدگاه‌ها و نگرانی‌های آن‎ها و ارائهٔ برنامه‌های خود.

2. ایجاد پشتوانه قانونی برای فعالیت خود، از طریق هماهنگی با مراجع ذیربط از قبیل مرکز رسیدگی به امور مساجد و امام جمعه و...

3. قبول امامت مسجد برای یک دورهٔ آزمایشی، مثلاً سه ماهه.