ضوابط پذیرش تبلیغات تجاری در کانال مسجد

اصل اولیه آن است که تریبون مسجد، چه حقیقی و چه مجازی، محل ابلاغ پیام دین و آگاهی‌بخشی است، نه بازار داد و ستد. اما اگر بنا به مصلحت و برای تأمین هزینه‌های مسجد، یا حمایت از اهالی محل، تصمیم به پذیرش تبلیغات گرفته شد، این کار نباید هویت مسجد را مخدوش کند. لذا رعایت چهار اصل زیر ضروری است:

۱.    با شأن مسجد تناسب محتوایی داشته باشد.

کالای تبلیغ‌شده با ارزش‌های دینی و انقلابی تضادی نداشته باشد.

تبلیغ کالاهای لوکس و تجملی و مروج فرهنگ مصرف‌گرایی نباشد.

از تبلیغ محصولاتی که شائبهٔ حمایت از جریانات انحرافی و بیگانگان دارد پرهیز شود.

محصولات فرهنگی، آموزشی و خدمات خانواده‌محور در اولویت قرار داده شود.

از تبلیغ کالاها و خدمات متعلق به افراد خاص و بنگاه‌های خصوصی پرهیز شود و عام‌المنفعه باشد.

۲.    ملاحظات اجتماعی و محلی در نظر گرفته شود.

از تبلیغاتی که باعث کسادی بازار کسبهٔ محله می‌شود پرهیز شود.

از پذیرش تبلیغات حساسیت‌زا و تنش‌زا، یا متعلق به جریانات اختلاف ‌برانگیز محلی پرهیز شود.

۳.    صداقت و اعتماد عمومی مراعات شود.

تبلیغات واقعی و به ‌دور از اغراق باشد.

از تبلیغ کالاهای بدون کیفیت پرهیز شود.

۴.    سلامت مالی و نیت در آن لحاظ شود.

درآمد حاصله در امور جاری مسجد، خیریه و یا فعالیت‌های فرهنگی صرف شود، نه انتفاع شخصی مدیران کانال.

از خروج رسانهٔ مسجد از کارکرد اصلی خود که اطلاع‌رسانی و محتوای دینی است و تبدیل آن به یک کانال تبلیغاتی به ‌واسطهٔ حجم زیاد تبلیغات تجاری پیشگیری شود.