حمایت مردمی از امام جماعت؛ چرایی و چگونگی

زندگی امام جماعت مانند سایر مردم دارای هزینه‌هایی است و تأمین آن به‌ صورت دولتی و فعالیت‌های شخصی آسیب‌هایی دارد که در مسألۀ ۲۱ و ۲۳ همین بخش به آن پرداخته می‌شود. لذا بهترین راه که کمترین آسیب را دارد، تأمین معیشت امام از طریق مردم است. ^۱ اما در مقام قیاس شیوۀ معیشت پیامبران و اهل‌بیت با امامان جماعت، توجه به نکات زیر لازم است:

۱.    قیاس امام جماعت با انبیای الهی قیاسی مع‌الفارق است. بدیهی است که امام برای آگاهی از علوم دینی نیاز به آموزش و مطالعه دارد. همچنین برای فعالیت‌های فرهنگی، تربیتی و رسیدگی به امور مسجد و محله، نیاز به‌ صرف وقت دارد و اگر برای امرار معاش مشغول کارهای اقتصادی شود، وقتی برای رسیدگی به امور فوق نخواهد داشت؛ بر خلاف انبیای الهی که به ‌خاطر علم لدنی نیاز به آموزش و مطالعه نداشتند.

۲.    یکی از راه‌های تأمین معاش ائمه؟عهم؟ به ‌صورت مردمی بوده که وجوب خمس حاکی از آن است.

۳.    مردم برای مقدمات نماز ^۲ و فعالیت‌های امام جماعت ^۳ او را تأمین می‌کنند، نه اصل نماز خواندن.

۴.    کمک به امام مسجد، سرمایه‌گذاری برای تأمین نیازهای فرهنگی جامعه است.

برخی از مردم از آنجا که به نیازهای مادی توجه دارند و ضرورت آن را احساس می‌کنند، به ‌راحتی در تأمین آن هزینه می‌کنند؛ در حالی ‌که نیازهای فرهنگی دارای ضرورت بیشتر است، ولی متأسفانه مورد غفلت قرار می‌گیرد و نسبت به هزینه برای آن مقاومت صورت می‌گیرد. ^۴ در حالی ‌که مردم با پرداخت مبلغی نه‌ چندان زیاد، روحانی محله را کمک می‌کنند تا با فراغت به مطالعات مختلف بپردازد و نتیجه‌اش را در جهت هدایت و راهنمایی جامعه، یا حداقل محله به کار گیرد. در واقع همان‌طور که دولت‌ها برخی افراد را بورسیه می‌کنند تا با مطالعه و تحصیل در رشته‌ای مورد نیاز، گره‌ای از مشکلات جامعه باز کنند، در حوزۀ دین نیز این امر به ‌صورت مردمی اتفاق می‌افتد و امام در قبال دریافت وجه، خود را ملتزم به حضور در مسجد و رسیدگی به نیازهای دینی محله می‌نماید.