تأمین معیشت امام در مناطق محروم و امکان استفاده از کمک‌های دولتی

اگرچه اصل بر مردمی بودن تأمین معیشت امام است و دولتی شدن آن آسیب‌هایی^۱ در پی دارد، ولیکن با رعایت شرایطی که در ادامه ذکر شده است، می‌توان در مناطق محروم از کمک‌های دولتی استفاده کرد: ۱. کمک‌ها در قبال خدماتی باشد که امام و مسجد برای سازمان‌ها و ادارات به‌صورت ویژه ارائه می‌دهند^۲ یا خدماتی که خود مسجد به‌طور طبیعی انجام می‌دهد، اما در راستای نیاز و برنامه‌های دیگر سازمان‌ها است.^۳ ۲. ردیف بودجۀ اختصاص‌یافته به معیشت امام کاملاً با فعالیت‌های امام مرتبط باشد. ۳. جهت جلوگیری از اتهام و شایعه‌سازی علیه امام، اسناد آن ثبت و ضبط شود. ۴. حتی‌الامکان پرداخت کمک‌های دولتی به‌صورت مستقیم نباشد؛ بلکه از طریق مراکز مرتبط با روحانیت مانند مدیر حوزۀ علمیۀ شهر و دفتر امام‌جمعه انجام شود. ۵. حتی‌الامکان پرداخت کمک‌های دولتی به مسجد باشد و محل خاصی برای مصرف آن مشخص نشود تا پس از هماهنگی و همراهی هیئت‌امنا در تأمین معیشت امام صرف شود. ۶. اگر کمک‌های دولتی موردی باشد و تبدیل به سیره نشود و در قبال آن انتظارات و اغراضی وجود نداشته باشد، دریافت آن اشکالی ندارد؛ زیرا در این صورت استقلال امام حفظ شده است و منافاتی با مردمی بودن او ندارد.

اگرچه اصل بر مردمی بودن تأمین معیشت امام است و دولتی شدن آن آسیب‌هایی ^۴ در پی دارد، ولیکن با رعایت شرایطی که در ادامه ذکر شده است، می‌توان در مناطق محروم از کمک‌های دولتی استفاده کرد:

۱.    کمک‌ها در قبال خدماتی باشد که امام و مسجد برای سازمان‌ها و ادارات به ‌صورت ویژه ارائه می‌دهند، ^۵ یا خدماتی که خود مسجد به ‌طور طبیعی انجام می‌دهد، اما در راستای نیاز و برنامه‌های دیگر سازمان‌هاست. ^۶

۲.    ردیف بودجۀ اختصاص‌ یافته به معیشت امام کاملاً با فعالیت‌های امام مرتبط باشد.

۳.    جهت جلوگیری از اتهام و شایعه ‌سازی علیه امام، اسناد آن ثبت و ضبط شود.

۴.    حتی‌الامکان پرداخت کمک‌های دولتی به ‌صورت مستقیم نباشد؛ بلکه از طریق مراکز مرتبط با روحانیت، مانند مدیر حوزۀ علمیۀ شهر و دفتر امام ‌جمعه انجام شود.

۵.    حتی‌الامکان پرداخت کمک‌های دولتی به مسجد باشد و محل خاصی برای مصرف آن مشخص نشود تا پس از هماهنگی و همراهی هیئت‌ امنا در تأمین معیشت امام صرف شود.

۶.       اگر کمک‌های دولتی موردی باشد و تبدیل به سیره نشود و در قبال آن انتظارات و اغراضی وجود نداشته باشد، دریافت آن اشکالی ندارد؛ زیرا در این صورت استقلال امام حفظ شده است و منافاتی با مردمی بودن او ندارد.