برخی از مساجد اقدام به برگزاری نمایشگاههای عرضهٔ محصولات میکنند. تفاوت این کار با بنگاه اقتصادی چیست؟ برای مدیریت و کاستن از آسیبهای آن چه راهکاری پیشنهاد میدهید؟
تفاوتهای نمایشگاه عرضهٔ محصولات با بنگاه اقتصادی:
۱. نمایشگاه دائمی نیست و از نظر زمانی بسیار محدود است؛ برخلاف بنگاه اقتصادی که تصدی آن دائمی است.
۲. مدیریت مسجد در نمایشگاه غیرمستقیم است و بیشتر نقش نظارتی دارد؛ درحالیکه در تصدیگری، نقش مدیریتی دارد.
۳. مسجد در نمایشگاه به دنبال عرضهٔ محصولات و خدمات مردم است؛ برخلاف بنگاه اقتصادی که در آن، مسجد محصولات و خدمات مردم را عرضه نمیکند.
راهکارهای مدیریت و کاستن آسیبها:
با توجه به شرایط مساجد، میتوان نمایشگاههای عرضهٔ محصولات را به دو دسته تقسیم و راهکار مناسب آن را مطرح نمود:
نمایشگاههایی که مسجد متصدی برگزاری آن است:
نمایشگاههای فوق، فصلی و موقتی است و برای حمایت از اشتغالزایی در محله با اولویت دادن به عرضه محصولات خانوادههای نیازمند بهویژه زنان بیسرپرست و بدسرپرست بهصورت فصلی و موقت برگزار میشود. در این صورت مسجد خود تصدی آن را برعهده میگیرد.
نمایشگاههای که بدون تصدیگری مسجد برگزار میشود: (همچون جمعهبازارها)
این نوع از نمایشگاهها بهصورت هفتگی یا ماهیانه در مکانی منتسب به مسجد برگزار میشود. در این صورت آن مکان به فرد یا ارگانی اجاره داده میشود و منفعت آن به مسجد میرسد.
شرایط عمومی نمایشگاهها:
۱. محل برگزاری بازارچهٔ موقت، ساختمان مسجد (اعم از شبستان و حیاط) نباشد.
۲. ناظر امین برای اجرای آن مشخص شود.
۳. حتیالامکان از تولیدات، محصولات بومی و صنایع دستی خود محله باشد.
۴. مزاحمت برای اهالی مسجد نداشته باشد.
۵. پیوست فرهنگی داشته باشد.
راهکارهای ایجاد پیوست فرهنگی:
۱. فضاسازیهای لازم در محل برگزاری نمایشگاه و بازارچه، متناسب با وقت، زمان و موضوع نمایشگاه انجام شود.
۲. در قرارداد شرط شود که غرفهها هنگام نماز و مراسم بسته باشند.
۳. سازوکاری برای حفظ امنیت غرفهها هنگام نماز در نظر گرفته شود تا غرفهداران بتوانند در نماز شرکت کنند. مثلاً پردهای کشیده و نگهبان گذاشته شود.
۴. کلاسهای آموزشی مرتبط با کسبوکار در مسجد برگزار شود.
۵. در صورت داشتن متقاضی زیاد و تزاحم برای اجارهٔ غرفهها، افراد مسجدی یا کمبضاعت در اولویت قرار گیرند.
۶. در صورت امکان از غرفهداران پذیرایی شود.۱
شرایط اختصاصی نمایشگاههای فصلی و موقت:
1. هدف و چرایی ایجاد نمایشگاه برای مردم تشریح شود تا عامالمنفعه بودن آن روشن و محل سوءتفاهم نشود.
۲. محصولات با شأن مسجد همخوانی داشته باشد. مثلاً مواد آرایشی زنانه یا بوتیک نباشد و اگر مربوط به لباسهای زنانه است، ملاحظات لازم صورت گیرد.۲
۳. محصولات تناسبی با ایام و مناسبتها داشته باشند. مثلاً در ماه محرم و رمضان، بیشتر غرفهها به محصولات فرهنگی اختصاص یابد.
۴. در صورت امکان بر کیفیت کالا، خدمات و قیمتگذاری نظارت ارشادی یا قانونی صورت پذیرد.
هنوز دیدگاهی برای این مسئله ثبت نشده است.
