مسجد در بافت شهری، گاهی به دلیل موقعیت مکانی، تبدیل به یک «گذرگاه عمومی» برای میانبر زدن عابران، یا «پارکینگ موقت» برای کاسبان و مشتریان (جهت پارک موتور و دوچرخه) و یا «ایستگاه خدمات» (برای شارژ موبایل و استفاده از سرویس بهداشتی) میشود. برخورد قهری با این افراد، مسجد را از حالت «مردمی بودن» خارج میکند و اجازه دادنِ بیقیدوشرط نیز قداست و آرامش مکان را به هم میزند (صدای موتور، تردد وسط نماز و...). چگونه میتوان این «مراجعات غیرعبادی» را مدیریت کرد ؟
1. پرهیز از برخورد تند و ایجاد نفرت از مسجد
2. حفظ روح خدمترسانی مسجد به مردم این نقش نباید به بهانهی کنترل ترددها و مزاحمت ها از بین برود.
3. مدیریت اقتضایی و متناسب با شرایط هر مسجد
در مواردی که استفادههای غیرعبادی با قداست۱، هدف وقف یا آرامش برنامههای مسجد منافات داشته باشد، امام جماعت و هیئت امنای مسجد میتوانند بهصورت موردی تصمیم بگیرند، از جمله:
تعیین مسیرهای جایگزین برای عبور عابران،
جابهجایی محل پارک وسایل نقلیه به خارج از مسجد،
نصب ایستگاه شارژ تلفن همراه یا خدمات کوچک مردمی در فضای بیرون از شبستان مسجد.
هنوز دیدگاهی برای این مسئله ثبت نشده است.
